مبایعه‌نامه بدون امضای فروشنده؛ اعتبار معامله و راه اثبات آن

در یکی از پرونده‌های قدیمی که برای این مقاله در نظر گرفته‌ایم، موکل من یک واحد مسکونی در تهران را بر اساس توافق کتبی از فروشنده خریداری کرده بود.

برگه تنظیم‌شده شامل مشخصات ملک، مبلغ معامله، نحوه پرداخت ثمن و زمان تحویل بود؛ اما امضای فروشنده در انتهای مبایعه‌نامه وجود نداشت.

موکل بخش عمده ثمن را از طریق انتقال بانکی پرداخت کرده و ملک نیز در اختیار او قرار گرفته بود.

پس از مدتی، فروشنده منکر وقوع معامله شد و مدعی گردید نوشته موجود صرفاً یک پیش‌نویس بوده و معامله نهایی نشده است.

موکل ابتدا با طرح دعوا در شعبه ۲۷ دادگاه عمومی حقوقی تهران، اثبات وقوع معامله و الزام فروشنده به انجام تعهدات ناشی از آن را درخواست کرد.

دادگاه بدوی با این استدلال که مبایعه‌نامه فاقد امضای فروشنده است و انتساب آن به فروشنده به نحو کافی اثبات نشده، دعوای موکل را رد کرد.

پس از صدور این رأی، موکل برای بررسی امکان اعتراض به من، رسول خیابانی، مراجعه کرد.